Een van de onderwerpen die ik behandel in de 7 manieren om richting aan je leven te geven is: (her)vinden van je eigen ritme.
Vooral in het begin van je opruimzoektocht – en ook nog in de loop der jaren – komt het gevoel van overweldigd zijn naar voren. Het gevoel vast te lopen in dingen. Je blijft maar hard aan het werk, maar je hebt het idee dat je helemaal niet vooruit komt in het leven. Dan is het moeilijker om bij je eigen gevoel voor ritme te komen.
Wat ik heel veel heb gedaan en nog steeds toepas is het zetten van een timer: puur klokken hoelang een taak duurt. Hoeveel tijd kost iets wérkelijk.
Hiermee krijg ik inzicht in hoeveel tijd iets daadwerkelijk kost. Omdat we ons er vaak in vergissen.
Vooral als je aan het begin staat van je opruimtraject en op zoek gaat naar wat voor jou belangrijk is in het leven, dan voel je je overbelast en overweldigd. In die fase weet je niet zo goed meer wat voor jou eigenlijk belangrijk is.
Wat vind ik nou wel leuk, wat vind ik niet leuk?
Aaaargh! Ik vind alles leuk! Ik vind niks leuk!
Timen is een neutrale manier om hier meer inzicht in te krijgen, uiteindelijk ontstaat er meer voeling met je ritme.
Als je timed, dan kun je dingen naast elkaar leggen. Afwegen. Niet alleen de verplichte bezigheden. Ook de dingen die je leuk vindt om te doen. De hobby’s die je hebt, de volkstuin, je koffiegroepje, maandelijkse bezoek aan de schoonheidsspecialiste, sport, inzet voor vrijwilligerswerk, behulpzaam zijn op school van je kinderen.
Op de schaal der dingen kun je gaan afwegen. Hoe belangrijk vind ik dat vrijwilligerswerk nu – op dit moment – nog? Op de schaal der dingen, hoe realistisch is het dat ik vóór het werk aan zowel de kinderen naar school breng als ook nog een half uur yoga doe?
Ook: hoeveel tijd steek je daadwerkelijk in je betaalde baan. Op papier 24 uur werken, maar in de praktijk – inclusief reistijd, overwerk en vergadertijd op niet-werkdagen – eerder 30 uur.
Wat ik ook gemerkt heb is dat er best vaak optimistisch wordt gesproken wordt over hoeveel tijd iets kost. ‘O joh, de vaatwasser uitruimen kost maar twee minuten’.
Terwijl dit in de praktijk nooit letterlijk 2 minuten is.
Dus als je bij al die dingen denkt ‘o, dat is zo gepiept’, terwijl dat in de praktijk anders is, dan heb je chronisch tijd tekort. En waarschijnlijk geeft het een gevoel van onvermogen. Waarom kan een ander dit wel en jij niet?!
Voorbeelden: denken dat je nog stel voordat de kinderen uit school komen, de was kan ophangen, maar alweer moet haasten om op het schoolplein te komen. Het halve weekend bezig met mealpreppen zodat je de rest van de week snel en voedzaam eten op tafel kunt zetten.
Ook bij tips over opruimen lees ik vaak dat je de dingen die maar 2 minuten kosten meteen moet doen. Dat vind ik altijd een lastig advies, want er zijn enerzijds talloze handelingen die maar 2 minuten kosten, maar heel veel kleine handelingen achter elkaar kunnen een hele dag vullen! En je houdt er niet perse meer tijd door over. Het is inzicht wat je nodig hebt. En het herstellen van een balans.
Door te timen, krijg je ook meer inzicht in wat je verspilt. Meer gevoel voor verspilde tijd – tijd die je uitgegeven hebt aan iets waar je niet helemaal achter staat.
Je leert realistischer te denken over tijd. Er komt meer tijd en meer ruimte voor wat voor jou als zinvol voelt. Je gevoel voor zingeving ontwaakt.
Het timen van je bezigheden geeft houvast. Je gaat meer voeling krijgen met het begrip tijd en je komt dieper in je eigen ritme.
Warme groet,
Anita