Het klinkt misschien een beetje gek, maar hoe meer ik me bezig hou met het opruimen en het huishouden, hoe meer ik zie hoeveel overeenkomsten er zijn tussen spullen en eten.
foto via Canva
Er gingen hier weer allerlei spullen de deur uit. In de beginjaren van mijn opruimreis verkocht ik alles wat verkoopbaar was, het hele jaar door. De laatste tijd zit ik in het stadium dat ik alleen nog verkoop bij de wisseling van seizoenen. Items die weg kun zet ik bij elkaar en ga dan alles netjes op de foto zetten en op het goede moment op Marktplaats zetten. Het belangrijkst vind ik als de grote items verkocht worden. Wat er na verloop van tijd niet verkocht is, her-evalueer ik. Als mijn verkopen goed zijn, dan heb ik er vrede mee om van de overgebleven spullen de waardevolle items alsnog naar de kringloop te doen. Ik had bijvoorbeeld een vintage prent met lijst gekocht met het idee dit door te verkopen met wat winst. Ik kreeg wel wat vragen om informatie, maar niemand die het kocht. Deze heb ik naar de kringloop gebracht. De dochters zijn tieners, hun kleding verkoop ik niet meer, dat gaat naar de kringloop of voddenzak. Ook mijn eigen kleding verkoop ik nog maar heel beperkt. Wat ik verkocht heb deze ronde zijn: diverse legpuzzels, twee grote lijsten met poster, docking station. Wat ik (nog) niet verkocht heb is een monitor en ik heb nog wat twijfelitems. De monitor blijft te koop staan, de twijfelitems gaan weer in de kast.
Van elke opruimronde leer ik weer iets nieuws. Sommige spullen gingen talloze keren door mijn handen en elke keer werd ik gedwongen om nog een keer naar mijn relatie tot die spullen te kijken. Ik kon heel slecht tegen al die kleine speeltjes van de kinderen. Al die losse onderdelen die verspreid lagen door het huis. Ik weet altijd precies waar iets bij hoort, alleen ligt dat andere deel weer ergens anders. Dus bewaren maar.
Ik heb geleerd om nauwkeuriger te kijken naar waar de kinderen mee speelden. Heel veel spullen mocht ik niet weggooien als ik ze er naar vroeg, maar zij keken er zelf niet meer naar om. Dus heb ik toch ongevraagd spullen weggedaan. Kinderen hebben niet veel nodig, dat blijkt telkens weer. En het is nodig als ouder om het voor ze te beperken. Het is aan jou als ouder om hierin de regie te voeren, net als met eten.
Sommige inzichten moest ik vaker beleven om ze me eigen te maken. Het is niet goed voor een mens om te lang vast te houden aan spullen. Aan vergane hobby's bijvoorbeeld. Of oude apparaten die je bewaarde 'voor de zekerheid'. Ooit was het je tot nut, maar is het dat nu nog steeds? Als je het te lang vasthoudt blokkeert het de doorstroming.
Ik zie spullen nu vaker als voeding. Ooit heb ik het tot mij genomen, ik heb me er mee gevoed, maar het moet niet in het darmstelsel van het huis achterblijven. Anders leidt het tot verstopping. Als het verteerd is, bijvoorbeeld kleding die versleten is, uit de mode, te klein of te groot, dan mag het weg. Het heeft zijn nut gehad.
Net zoals een overmaat aan eten leidt tot afvalstoffen in het lijf, een beperking in je functioneren en een negatieve invloed op je vitaliteit. Zo stroomt de energie ook niet goed in je huis als je teveel spullen hebt.
Te veel eten is hetzelfde als teveel spullen in huis halen. Die spullen waren misschien vullend, maar zijn ze nog steeds voedend?
Het is goed om jezelf af en toe te beperken. Even niets in huis halen, kijk naar wat je nog hebt. Wat heb je niet meer nodig in het leven dat je nu hebt? Wat heb je daarvoor juist wel nodig?
'Het diepste plezier van carnaval is namelijk niet dat je je volledig leegfeest, maar dat je dit doet in het besef dat het daarna werkelijk veertig dagen afzien is: al die overdaad laat je volgen door bewuste beperking, uitbundigheid door inkeer.'
Uit: Happinez
Warme Groet
Anita
Heb je behoefte aan een grote schoonmaak, wil je orde en rust scheppen in je huis?
Vanaf 23 februari organiseer ik een 30 daags Voorjaarsopruimtraject - een zuiverende opruimreis door je huis.
Alle kamers komen aan bod.